Archief | februari, 2012

Gehaakt kussenhoesje

9 feb
Posted on februari 1, 2012 by Famke

 

 

Dit kussenhoesje was al wel klaar maar ik had het nog niet op mijn blog gezet. Aan de achterkant heb ik in de hoeken alleen een klein randje gehaakt zodat het mooi om het kussen zou passen. Daarna heb ik het met dun elastiek om het kussen vastgemaakt. Dan kan het er makkelijk af om te wassen. Elke stoel krijgt een ander hoesje, mooi toch?

kussenhoesje gehaakt

 

 

Haken in de trein

9 feb
Posted on januari 30, 2012 by Famke

Afgelopen weekend zat ik met mijn dochter in de trein. We gingen samen een weekend naar Lunteren waar we meededen aan een workshop. Omdat het best een lange reis is vanaf Leeuwarden had ik 3 bolletjes katoen en een haaknaald meegenomen. Een boek meenemen vond ik iets te zwaar in mijn rugzak en mijn MP-3 te ongezellig voor Anna omdat zij die van haar op het laatste moment niet kon vinden. De trein zat stampvol en daarom twijfelde ik of ik mijn haakspullen tevoorschijn zou halen. Mensen zouden misschien meekijken en dat leek me wat ongemakkelijk. Tenslotte ben ik geen heel ervaren haker en zo wilde ik het natuurlijk wel doen lijken. Maar ik zou de rest van het weekend niet aan haken toekomen dus ben ik toch dapper begonnen. En inderdaad zag ik dat de mensen in onze coupé keken wat ik deed. Vooral het eerste stukje van het haken van granny squares is even lastig want je moet goed kijken waar je de naald insteekt. Dat beginnetje is dus even prutsen en ik voelde me ook wat op mijn vingers gekeken. Maar toen ik dat eenmaal had gedaan pakte ik zogenaamd heel relaxed mijn zwitserse zakmesje met schaartje en knipte het draadje af. Dat kan ik trouwens iedereen aanraden, zo’n mesje.  Ik heb de kleinste maat en neem het overal mee naar toe want het zit aan mijn sleutelbos. Er zit een mesje, een schaartje, een vijl, een pincet en een tandenstoker aan. Ideaal!

Maar goed, toen ik eenmaal bij de tweede rand was gekomen ging het sneller en kon ik laten zien dat ik daadwerkelijk iets aan het haken was en dat voelde prettiger. Zo heb ik toch een tijdje lekker kunnen haken totdat we moesten overstappen in Amersfoort. Achteraf gezien vraag ik me af waarom ik op een bepaalde manier wilde overkomen, wat maakt het eigenlijk uit? Ik kende die mensen niet eens en al zou ik zitten te prutsen, so what? Het heeft denk ik te maken met dat we in de trein nogal op elkaar zaten omdat het zo druk was. Het lijkt wat op schrijven terwijl er iemand over je schouder staat mee te kijken, dat is ook niet echt fijn. Is dit herkenbaar voor iemand? Haken of breien jullie wel gemakkelijk in de trein of misschien in het park?

Opgelapt

9 feb
Posted on januari 23, 2012 by Famke

wollen pantoffelsIk heb heerlijke pantoffels van wol, van het merk Falke. Ze waren een cadeautje van mijn moeder en ik loop er dagelijks op, vooral in de winter. Omdat ze van wol zijn krijg ik er geen zweetvoeten in en ze kunnen in de was, ideaal. Maar omdat ik ze zo vaak draag is de onderkant beginnen te slijten. Ik zag het niet zitten om nieuwe te kopen en deze goede weg te gooien alleen omdat de zool stuk is. Dat zal in de familie zitten. Mijn ouders zijn ook van het repareren en herstellen en verstellen. Mijn moeder bijvoorbeeld heeft altijd een stapel met verstelkleding liggen. En mijn vader koopt niet wat hij ook zelf kan maken. Zo gooide mijn opa nooit schoenen weg. Ze werden keer op keer opgelapt met stukken fietsband en andere dingen zodat ze weer een jaartje mee konden. Ook ik houd er niet van om iets weg te doen, vooral als het gaat om iets goeds en van degelijke kwaliteit. Zoals deze pantoffels dus. Op de markt in Leeuwarden staat een kraam met wol, garen en leren zooltjeshandwerkspullen. Daar verkopen ze zooltjes die ik prima kon gebruiken voor mijn pantoffels. Ik koos voor de leren zooltjes want die waren in mijn maat. Op het plaatje staan de zooltjes met een mooie zelfgebreide (of gehaakte?) sokpantoffel eraan. Helemaal leuk natuurlijk maar dat moet je  wel kunnen. Tja, sokken breien is wel even wat ingewikkelder dan granny squares haken. Bovendien kocht ik de zooltjes voor mijn huidige pantoffels en daarom heb ik de zooltjes daar aan vastgenaaid. Ik ben heel tevreden. Ze zijn nog weer een stukje warmer geworden omdat de zool nu nog dikker is en het is zo leuk dat mijn eigen pantoffels gewoon weer een jaartje mee kunnen. Mijn opa zou vast trots op me geweest zijn!

pantoffels weer als nieuw

Prachtig papier

9 feb

Het is altijd leuk om inspiratie op te doen uit boeken, zoals creatieve- of woonboeken. Ik haal ze uit de bibliotheek want daar is van alles. Ik zal zo nu en dan een boek toelichten met daarbij een zelfgemaakt voorbeeld uit het boek.

Prachtig papierboek

Ik begin met het boek  Prachtig Papier van Clare Youngs. Daarin staan 25 inspirerende zelfmaakprojecten van papier met mooie foto’s en duidelijke uitleg. Ik vind het een mooi boek met verschillende ideeën voor makkelijke en moeilijkere papierprojecten. Leuk om dingen te maken voor thuis, bijvoorbeeld met kinderen maar ook om een persoonlijk zelfgemaakt cadeautje te geven aan iemand.

vogeltje van papier

Wat ik gemaakt heb uit het boek is een vogeltje van papier om op te hangen. Het is ook leuk om een paar te maken in verschillende kleuren of bijvoorbeeld te bedrukken met stempels. Deze hangt boven mijn bed.

Caféstoeltjes

9 feb
Posted on januari 21, 2012 by Famke

Ongeveer 13 jaar geleden kocht ik 4 caféstoeltjes. Ik woonde in die tijd in de buurt van DenBosch en ik ging samen met mijn moeder die bij ons logeerde en mijn zus naar de Brabant Hallen waar een grote rommelmarkt was. We houden alledrie van rommelmarkten en kringloopwinkels dus het was een leuk uitje. Mijn zus was op de fiets want zij woonde toen in DenBosch. Mijn moeder en ik kwamen met de bus. Eenmaal in die hallen kwamen we natuurlijk van allerlei leuke dingen tegen. En bijna alles voor een prikkie, zo ook 4 stoeltjes die ik goed kon gebruiken.

Na een tijd gestruind te hebben tussen de spullen was het tijd om weer naar huis te gaan. We hadden alleen véél te veel spullen gekocht en die moesten op de één of andere manier mee terug zien te komen naar huis. We hebben de 4 stoeltjes opgestapeld op de fiets van mijn zus en de andere spullen in tassen gestopt en los mee in de hand genomen. Het leek wel een verhuizing! Eenmaal bij het busstation in Den Bosch aangekomen hebben mijn moeder en mijn zus snel alle spullen achter in de bus gezet terwijl ik de buschauffeur bezig hield met de strippenkaart. En zo reden we naar het dorp waar ik toen woonde. Ik vond het behoorlijk gênant om met al die spullen in die bus te zitten. En ik vond het nóg erger toen we bij de bushalte al die spullen uit de bus moesten tillen en iedereen, ook de chauffeur op ons zat te wachten.

bruine stoeltjeszoals ze eerst waren

Inmiddels zijn we 13 jaar verder en die oude caféstoeltjes doen nog steeds goed hun werk. Degelijke stoeltjes die lekker zitten dus ik ben achteraf gezien heel blij dat we ze toen wel hebben gekocht. Maar die donkerbruine kleur ben ik nu écht zat en dus ben ik eindelijk bezig ze te schilderen. Mijn plan was om ze wit te schilderen maar dat vond Anna nogal saai en nu geef ik ze allemaal een ander kleurtje. Kan ik daar weer leuke hoesjes voor haken voor over het kussentje, zo worden ze helemaal als nieuw. Hier alvast twee:

geschilderde stoeltjesweer als nieuw!

Granny Squares 2

9 feb
Posted on januari 16, 2012 by Famke

Op internet had ik gelezen dat het haken van de granny squares verslavend kan werken. En inderdaad, dat klopt. Toen ik begonnen was, wilde ik eigenlijk niet meer stoppen. Het is zo leuk om het geheel te zien veranderen door er een nieuwe kleur bij te haken. En het is heel makkelijk, dat maakt dat ik ook door wil gaan. Ik hoef er niet erg bij na te denken, als ik een fout maak dan zie ik het meteen. Ik ben nog niet klaar maar al wel een eind op weg. Ik denk dat ik hier een kussenhoesje voor om de stoel van maak. Kleurt goed toch?

gehaakt lapje

Granny Squares haken

9 feb
Posted on januari 15, 2012 by Famke
gehaakt blokjeDit is het beginnetje, als het klaar is laat ik de rest zien….

Ik ben weer gaan haken. Ik deed eigenlijk altijd maar wat en meestal kwam er wel iets leuks uit. Een patroon heb ik nooit gebruikt, dat is me te lastig. Althans, ik denk dat het lastig is want ik heb me er nooit in verdiept. Bij mij werkt het soms beter als iemand het voordoet zodat ik het tegelijkertijd kan nadoen. Daarom is het zo fijn dat we internet hebben. Even googelen en je vindt zo een fimpje met iemand die dat even uitlegt. In dit geval ging het om het filmpje “cursus granny square babydeken“. Even goed opletten tijdens de cursus en je hebt het zo onder de knie. Ik kan het nu dus ook, helemaal blij!